اهميت ارزشيابي و امتحانات در آموزش و پرورش
اهميت ارزشيابي و امتحانات در آموزش و پرورش
مقدمه
رضایت خاطری که از انجام یک کار نیک به انسان دست می دهد, به خصوص وقتی که آن کاربرای خدا و رضای او صورت می گیرد, .بالاترین اجروپاداش معنوی است
معلم نیز آن گاه به پاداش خود می رسد که نتیجه کار خود را مناسب و مطلوب یابد واین مهم میسر نمیشودمگر انکه روی یافته های خود با اطمینان کافی درباره شاگردانش قضاوت کند.در گذشته این تصور وجود داشت که هر گاه فردی در یک موضوع دانش و تخصص لازم را داشته باشد می تواند اموزش ان موضوع را نیز به عهده بگیرد.
امروزه داشتن دانش و تخصص در یک موضوع برای اشتغال به شغل خطیر معلمی در ان زمینه اگر چه شرط لازم به شمار می رود اما کافی نیست.کسی که به کار اموزش و پرورش اشتغال می ورزدعلاوه بر دانش و تخصص در موضوع مورد تدریس می باید به دانش و مهارت علمی در اصول و روشهای تربیتی نیز مجهز باشد.
ازجمله فنون تعلیم و تربیت که هیچ معلمی از ان بی نیاز نیست اشنایی با شیوه های نوین ارزشیابی است.ارزشیابی از یک طرف به عنوان عامل کنترل کننده تمامی عناصر تعلیم و تربیت مانند هدف و برنامه, روش و وسایل اموزشی و از طرف دیگر به عنوان روشی برای شناخت هدایت فعالیتهای تحصیلی دانش اموز به شمارمی رود .سنجش و ارزشیابی یکی از ارکان اصلی و جدایی ناپذیر اموزش و پرورش است.بنابراین یکی از صلاحیتهای فردی برای احراز شغل معلمی داشتن دانش نظری و مهارت عملی در زمینه ارزشیابی است.
از انجا که شناخت انسان این موجود شگفت افرینش با چنان خصایص مدغم و پیچیده که دائمادر حال تغییر و تحول است با کمالی فزاینده برای نیل به اصل کمال شتابان پیش
می تازد کاری بس دشوار است بنابراین انجام ان از عهده وسایل محدودی چندساخته نیست . این مسئله معلمان را یاداور می شود که نباید در شناخت و ارزشیابی دانش اموزان خود را به این وسایل محدود ومقید سازندو از ارزیابی جنبه های کلی شخصیت علایق و نگرشهای انان غافل بمانند